वंशीव्यथा

مثنوی معنوی  

                 

 (वंशीव्यथा)

(रूमीकविकर्तृकस्य विश्वप्रसिद्धमसनवीकाव्यस्य समवृत्तकोऽनुवादः)

श्रूयतां वंशीगलाद्वंशीकथा  

कथ्यमाना विप्रयोगानां व्यथा ।

 

वंशिकारण्याद्यतो मां लूनवान्

सर्वलोकः कण्ठतो मे दूनवान्।

 

तद्वियोगैश्छिन्नभिन्नं मन्मनः

स्याद् ,यथोद्वेगं ब्रवीत्वेतज्जनः।

 

येन केनापि स्वमूलाद्भ्रश्यते

तेनभूयो योगमार्गोऽन्विष्यते।

 

सर्वलोकाग्रे मया हाहाकृतम्

दुःखितैरानन्दितैःसर्वैश्श्रुतम्।

 

स्वप्रमाणैर्मित्रतां याताः समे

मानसं मर्मालभन्तेमे न मे ।

 

मद्रहस्यं मद्विलापे संस्फुटम्

किन्त्वशक्तं कर्णयोरक्ष्णोर्युगम्।

 

देहतो देही न दूरस्थः,परम्

नास्ति मर्यादा स यायाद्दर्शनम्।

 

वाचि वेणोर्नास्ति वातोऽग्निर्हितम्

यस्य नैषोऽग्निर्मुधा तज्जीवितम्॥